Ik weet niet altijd wat ik nu eigenlijk precies allemaal doe
want vrijheid maakt me vrijwel altijd best wel moe
er zijn opties, keuzes en kruispunten
zachtjes zingen, of heel hard grunten?
rustig rijden, of gevaarlijk stunten?
gekke spender, of heel veel spaarpunten?
Welke dingen moet ik laten?
En welke dingen kan ik laten
doen door anderen
Wat is the best way forward?
En natuurlijk weet ik ook: voor wat,
hoort wat
Dus wiens anus moet ik likken?
En naars wiens mening kan ik me het beste schikken?
Zoveel vragen, zo weinig antwoorden
Zoveel opties, zoveel stress
Maar gelukkig treden er dan systemen in werking
die me kunnen helpen
door middel van vrijheidsbeperking
dus ik laat me door de overheid controleren
en ik laat bedrijven m’n tijd beheren
Na een lange dag werken ben ik moe, open ik m’n laptop en kijk ik moeiteloos, miljoenen seizoenen,
Rick en Morty
Maar als je me vraagt wat ik nu echt wil doen in m’n vrijetijd, dan heb ik keuze stress, dan verstijf ik,
Rigor Mortis
dus nu huur ik een huis
en neem ik een baan
geef alles af, en huur het terug
Want voor een tientje per maand
bezit je geen dvd maar kijk je alles
voor wat meer tientjes per maand
bezit je geen auto, maar rij je overal heen
voor nog meer tientjes per maand
bezit je geen huis, maar kun je wel overal wonen
Je hebt de vrijheid om alles toen doen wat je wilt!
Voor een bepaald aantal tientjes per maand.
En dat is geen echte vrijheid
Dat is de illusie van vrijheid
Want je leeft bij de eigenaar z’n gratie
en dat is vrijheid, zo klein als gebakken blad spinazie
maar wacht, wat hoor ik daar?
oh, je wilt een huis bezitten?
oh, je wilt een ren met kippen?
oh, je wilt een moestuin en een fruitboom?
nou dat kan dan niet
want je mag niks bezitten
want dat geeft je te veel macht
en zelfbeschikking en vrijheid
en meer van dat soort dingen
nee, ze laten je liever tamelijk onschuldig doorsukkelen in de zoetjes sudderende soep van de marge vol molligheden
Achter de coulissen van gebeurtenissen
heerst geen groot complot
geen Bilderberg, of Davos
en ook kijken naar de illuminatie zal je zicht niet verlichten
nee, diep van binnen weten we het allemaal
we hebben het van jongs af aan al geleerd
dat het macht is, die de mens corrumpeert
zo was je vroegere voetbalteam altijd een zooitje
want in de spits stond iedere week de trainer z’n zoontje
en je manager is een sadistische lul die de hele sfeer verkracht
omdat hij even heeft mogen ruiken aan de zoete geur van macht
oh, was het leven maar zo simpel als langzaam voedsel verteren en vrij willekeurig, vrijuit vrijen
dan konden we van de ladder afstappen
want op de ladder kijken we slechts ambitieus naar omhoog
of angstig naar beneden
nooit eens kijken we opzij, naar de mensen om ons heen.
dus stap van de trap af
en loop eens over de stoep
dan zie je dat in de stoep een tegel ligt, die op heel helder oplicht
en wanneer je die tegel langzaam oplicht zie je daar:
het zachte zand van het stand